Usunięcie poduszek Bichata — wysmuklenie policzków wymaga dużej ostrożności

Czym są poduszki Bichata?

Poduszki Bichata to głębiej położone struktury tłuszczowe w policzkach. Nie są tym samym co zwykła tkanka tłuszczowa pod skórą i nie należy ich traktować jak prostego „nadmiaru”, który zawsze warto usunąć. Pełnią funkcję anatomiczną, wpływają na objętość środkowej części twarzy, a ich znaczenie zmienia się wraz z wiekiem. U młodych pacjentek pełniejsze policzki mogą wyglądać naturalnie i świeżo, natomiast zbyt agresywne usunięcie tłuszczu może po latach przyspieszyć wrażenie zapadnięcia twarzy. Zabieg usunięcia poduszek Bichata stał się popularny przez trend ostrych, mocno zarysowanych policzków. To jednak jeden z tych zabiegów, w których moda jest złym doradcą. Twarz starzeje się przez utratę objętości, opadanie tkanek i zmiany jakości skóry. Jeżeli u młodej osoby usuniemy zbyt dużo tkanki, za kilka lub kilkanaście lat twarz może wyglądać na bardziej zmęczoną, zapadniętą i starszą. Dlatego w Marina Clinic kwalifikacja do tego zabiegu jest bardzo ostrożna.

Dla kogo zabieg może być właściwy?

Bichectomy można rozważyć u pacjentek, które mają rzeczywisty nadmiar objętości w środkowej części policzków, stabilną masę ciała, dobrą jakość skóry i proporcje twarzy wskazujące, że delikatne wysmuklenie poprawi harmonię. Nie jest to zabieg dla każdej osoby z okrągłą twarzą. Pełniejsza twarz może wynikać z budowy kości, ogólnej ilości tkanki tłuszczowej, obrzękowości, napięcia mięśni, zgryzu albo naturalnej młodości tkanek. Usunięcie poduszek Bichata nie rozwiązuje każdego z tych problemów. Dobra kwalifikacja obejmuje ocenę twarzy z przodu, profilu i w ruchu, analizę linii żuchwy, policzka, okolicy jarzmowej i dolnej części twarzy. Czasem pacjentka oczekuje wysmuklenia, ale lepszym rozwiązaniem jest redukcja masy ciała, leczenie obrzęków, modelowanie podbródka, lifting tkanek albo w ogóle rezygnacja z zabiegu. W tej procedurze umiejętność powiedzenia „nie” jest częścią odpowiedzialnej chirurgii.

Jak przebiega zabieg?

Zabieg wykonuje się z dostępu wewnątrzustnego, dlatego nie pozostawia blizn na skórze twarzy. Chirurg wykonuje niewielkie nacięcie w jamie ustnej, uzyskuje dostęp do poduszki tłuszczowej i usuwa jej odpowiednią część. Kluczowe jest słowo „część” — celem nie powinno być maksymalne opróżnienie policzka, ale bardzo kontrolowane modelowanie. Po zabiegu rana znajduje się w jamie ustnej, dlatego higiena, płukanie zgodnie z zaleceniami i dieta miękka mają duże znaczenie. Efekt nie jest widoczny natychmiast, ponieważ przez pierwsze tygodnie utrzymuje się obrzęk. Ostateczna ocena wymaga kilku miesięcy. Pacjentka musi mieć świadomość, że wynik może być subtelny — i często właśnie subtelność jest najlepszym efektem. Nadmiernie zapadnięte policzki rzadko wyglądają naturalnie w długiej perspektywie.

Powikłania i ograniczenia

W przeglądach naukowych dotyczących usunięcia poduszek Bichata opisywane są możliwe powikłania takie jak krwiak, szczękościsk, infekcja, asymetria, nadmierne usunięcie tkanki, stwardnienie, uszkodzenie przewodu ślinianki przyusznej lub gałęzi nerwu twarzowego. Część badań wskazuje na stosunkowo niski odsetek powikłań przy prawidłowej technice, ale ryzyko nie jest zerowe. Najważniejszym ograniczeniem pozostaje jednak długoterminowa konsekwencja estetyczna — możliwość nadmiernego wyszczuplenia twarzy wraz z wiekiem. Zabieg nie poprawia jakości skóry, nie unosi opadających tkanek, nie modeluje kości policzkowych i nie zastępuje liftingu. Jeżeli twarz jest ciężka z powodu opadania tkanek, usunięcie poduszek Bichata może nie rozwiązać problemu. Jeżeli pacjentka ma już szczupłą twarz, zabieg może ją postarzyć. Dlatego decyzja musi wynikać z analizy anatomii, a nie trendu.

Źródła i inspiracje medyczne

Najczęściej zadawane pytania