Plastyka powiek górnych — lekkość spojrzenia bez zmiany wyrazu twarzy
Plastyka powiek górnych to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów w chirurgii estetycznej twarzy, ale jego pozorna prostota bywa myląca. Nie chodzi wyłącznie o usunięcie nadmiaru skóry. Trzeba ocenić pozycję brwi, napięcie skóry, fałd powieki, symetrię oczu, jakość tkanek, ewentualną ptozę i to, czy problem rzeczywiście leży w powiece, czy wyżej — w czole i łuku brwiowym.
Czy problem zawsze leży w powiece?
Pacjentki często mówią, że mają „ciężkie powieki”, ale przyczyną takiego wyglądu nie zawsze jest sama powieka. Nadmiar skóry powiek górnych może rzeczywiście tworzyć fałd zasłaniający ruchomą część powieki i dawać wrażenie zmęczonego spojrzenia. U części osób podobny obraz wynika jednak z opadania brwi, niskiego ustawienia łuku brwiowego, wiotkości czoła albo prawdziwej ptozy, czyli obniżenia brzegu powieki związanego z aparatem dźwigacza. Jeżeli źle rozpoznamy przyczynę, sam zabieg na powiece może dać efekt niepełny albo pogłębić wrażenie ciężkości brwi. Dlatego przed plastyką powiek górnych trzeba ocenić całą górną część twarzy. Chirurg analizuje pozycję brwi w spoczynku i mimice, ilość skóry powieki, głębokość fałdu, symetrię, jakość skóry oraz to, czy pacjentka kompensacyjnie unosi czoło. W literaturze opisano zjawisko obniżenia brwi po górnej blefaroplastyce — szczególnie wtedy, gdy przed zabiegiem pacjentka mimowolnie unosiła brwi, aby „otworzyć” oko. Po usunięciu nadmiaru skóry czoło może przestać kompensować, a brwi opadają do naturalniejszej pozycji.
Na czym polega zabieg?
Zabieg polega na precyzyjnym usunięciu nadmiaru skóry powieki górnej, a u wybranych pacjentek także niewielkiej ilości mięśnia okrężnego oka lub tkanki tłuszczowej. Cięcie planuje się w naturalnym fałdzie powieki, aby blizna po wygojeniu była możliwie dyskretna. Współczesna blefaroplastyka jest bardziej zachowawcza niż dawne techniki — zbyt agresywne usunięcie skóry lub tłuszczu może prowadzić do nienaturalnie pustego oka, problemów z domykaniem powieki albo zaburzenia proporcji. Celem nie jest maksymalne „otwarcie” oka. Celem jest odtworzenie lekkiego, wypoczętego spojrzenia z zachowaniem indywidualnego charakteru twarzy. U jednej pacjentki wystarczy niewielka korekta skóry, u innej konieczne jest szersze planowanie obejmujące brwi, powiekę dolną, jakość skóry lub asymetrię. Najlepszy efekt to taki, po którym oczy wyglądają świeżej, ale nie jak po operacji.
Kwalifikacja i przygotowanie
Kwalifikacja obejmuje wywiad medyczny, ocenę okulistycznych objawów, chorób tarczycy, suchości oka, przyjmowanych leków, skłonności do obrzęków i gojenia blizn. Ważne są wcześniejsze zabiegi okolicy oczu, laseroterapia, toksyna botulinowa i wypełniacze. Jeżeli pacjentka ma istotne objawy okulistyczne, może być potrzebna dodatkowa konsultacja. Przy wskazaniach funkcjonalnych, gdy nadmiar skóry ogranicza pole widzenia, plastyka powiek może mieć również znaczenie praktyczne, a nie tylko estetyczne.
Rekonwalescencja
Po zabiegu typowe są obrzęk, zasinienia, łzawienie, uczucie napięcia i chwilowa asymetria. Przez pierwsze dni zaleca się chłodzenie zgodnie z instrukcją, spanie z głową wyżej, unikanie wysiłku, schylania i gorąca. Szwy usuwa się zwykle po kilku dniach, ale blizna dojrzewa miesiącami. W pierwszych tygodniach może być różowa i twardsza, później blednie. Makijaż i soczewki kontaktowe wprowadza się dopiero po zgodzie lekarza.
Źródła i inspiracje medyczne
Najczęściej zadawane pytania
Powiązane zabiegi
U części pacjentów lekarz może omówić procedury powiązane jako element szerszego planu leczenia.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Ostateczna kwalifikacja oraz zakres procedury ustalane są indywidualnie podczas konsultacji.
Opinie pacjentów
Opinie po zabiegu
Opinie publikowane po moderacji przez zespół kliniki.
Nie ma jeszcze opublikowanych opinii dla tego zabiegu.
Link Google wyszukuje wizytówkę Marina Clinic w Szczecinie.